Food for the Lonely Soul: Spaghetti Carbonara

Moederziel alleen en dan nog even eten koken. Met af en toe alleen heb ik absoluut geen moeite. Met alleen eten wel. Het is toch het gezelligst om samen te genieten van een maaltijd. Om nu heel veel drukte te maken in de keuken puur en alleen voor mezelf....nee. Een kant- en-klaarmaaltijd is geen optie, want ook al ben ik alleen, ik wil wel lékker eten. Gelukkig bestaan er gerechten die beide (weinig drukte en erg lekker) combineren. Een goed voorbeeld is de Spaghetti Carbonara. Deze pasta maak ik altijd op basis van het recept van Karin Luiten die ze opgeschreven heeft in het befaamde boekje Koken met Karin. Zónder Pakjes & Zakjes. Niet geschikt voor Italië-puristen, maar bijzonder geschikt voor mij. Simpel & smeuïg is er een korte samenvatting van.

Benodigdheden (4 personen):
400 g spaghetti
250 g spekreepjes (Pancetta is nog beter)
4 eieren
50 g Parmezaanse kaas
100 ml slagroom
1 knoflokteen
versgemalen peper

Bereidingswijze:
1. Kook de spaghetti in ruim kokend water met wat zout beetgaar.
2. Bak de spekreepjes aan in een koekenpan. Plet een knoflookteen en voeg deze bij het spek.
3. Klop de eieren los in een kom met een flinke hoeveelheid gemalen peper. Rasp de kaas.
4. Als het spek is uitgebakken mag de room erbij. Draai het vuur uit en verwijder de knoflook.
5. Giet de gare spaghetti af. Meng het spek-roommengsel met de spaghetti. Voeg het ei en de geraspte kaas toe en roer alles goed door elkaar.
6. Doe de deksel op de pan en laat een minuutje staan, zodat het ei kan stollen.
7. Serveer met extra geraspte kaas en versgemalen peper.

Glaasje wijn erbij en aanvallen maar!

Aardappelgratin (verboden Gratin Dauphinois te noemen)

Aardappels zat op voorraad, dus werd het tijd voor een lekker smeuïg aardappelgerecht. Met Gizzi's Keukenmagie nog steeds in mijn bezit viel mijn oog op haar Dauphinois gerecht. Gizzi gebruikt in haar gerecht echter Gruyère, terwijl ik alleen parmezaanse kaas in huis had. Zou ik een grote Dauphinois-zonde begaan als ik parmezaan gebruikte in plaats van de Gruyère? Niet dat ik enig respect heb voor authentieke gerechten (ik kook het en als het lekker is ben ik blij), maar ik werd wel nieuwsgierig. Op zulke momenten biedt Google uitkomst. En wat blijkt? Gizzi Erskine, de glamour chef in person, begaat de grootste Daupinois-zonde door er überhaupt kaas (welke kaas dan ook) overheen te gooien! Clotilde Dusoulier van Chocolate & Zucchini geeft aan:   

[...] A proper gratin dauphinois does not involve cheese! If you decide to make it with cheese thou shalt forfeit the right to call it a gratin dauphinois [...]. 

Duidelijk én overtuigend. Het is immers een Franse vrouw die hier aan het woord is, dus zal het wel waar zijn.  Rebel die ik ben, heb ik er dus lekker veel parmezaanse kaas overheen gegooid. Heerlijk gegeten! Ik volg het gebod van Clotilde natuurlijk wel op. Een aanrader dus, deze AARDAPPELGRATIN. Foei, Gizzi, foei!

Benodigdheden:
350 ml melk
350 ml slagroom
1 grote knoflookteen, gepeld en in plakjes
1 takje verse tijm
1 laurierblad
versgemalen zout en peper
600 g vastkokende aardappels
30 g parmezaanse kaas, geraspt

Bereidingswijze:
1. Schil de aardappels in dunne plakjes. Als je een mandoline hebt, ben je een gezegend mens. Bij gebrek aan mandolines biedt een kaasschaaf uitkomst.
2. Verwarm de oven voor op 200C. Doe de melk en room in een grote pan, voeg de knoflook, tijm, laurierblad, peper en zout toe en breng aan de kook. Zet het vuur lager en laat een paar minuten zachtjes sudderen.
3. Schuif de aardappelschijfjes in de pan en roer voorzichtig. Laat ongeveer 7 minuten sudderen tot de schijfjes net gaar zijn. Giet ze af in een vergiet boven een kom en vang de melk op. Verwijder de tijm en het laurierblad.
4. Leg de schijfjes in lagen in een ondiepe, ovenvaste schaal en giet over elk laagje een straaltje van de achtergehouden melk. Giet nog wat meer melk langs de randen maar niet al te veel. Als je op de aardappelen drukt, moet je een klein plasje melk zien.
5. Strooi de kaas erover en zet ongeveer 15 minuten in de oven tot de kaas begint te bubbelen en goudbruin wordt. Laat 10 minuten staan voor je hem opdient.

Tagliatelle met rosbief en rucola

Vanavond had ik zin in een lichte doch smakelijke maaltijd. Na wat bladeren in een berg oude Foodies tijschriften deed ik inspiratie op voor deze pasta, die binnen een handomdraai op tafel staat.

Benodigdheden:
400 g tagliatelle
zout en peper
1 takje rozemarijn
3 el olijfolie extra vergine
200 g gebraden rosbief
50 g rucola
1 el balsamico
parmezaanse kaas

Bereidingswijze:
1. Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking in water met wat zout. Ris de rozemarijnnaaldjes van het takje.
2. Giet de pasta af en laat hem goed uitlekken. Meng de pasta met 2 el olijfolie en de rozemarijn. Breng op smaak met zout en peper. Verdeel de pasta over borden en leg er de plakjes rosbief op. Bestrooi met zout en peper. Verdeel er de rucola over en maak af met 1 el olijfolie, de balsamico en geraspte parmezaan.

De verschillende kleuren maken het gerecht ook nog eens een lust voor het oog. Eet smakelijk!